26 Nisan 2011 Salı

Aman da aman...

yaz geliyormuş bana ne... bahar yorgunuyum ben halen... kafamda hiç bir şeyi toparlayamaz durumdayım... hep bi dağınıklık, hep bi fluluk.... birbirinin benzeri günler... can sıkıntısı.. falan filan... insanları anlamakta halen güçlük çekiyorum... anlayamadığımda açıklama istiyorum... açıklama yapmadıklarında nefretim büyüyor... sinirim tavan yapıyor... ama elimden kendimi hırpalamaktan başka bir şey gelmiyor... şu sorudan nefret ediyorum: NEDEN? çünkü ben dahil kimse, hiç bir koşulda ve hiç bir zaman bu sorunun cevabını veremiyor... kimse kimseyle uğraşmak, ilgilenmek, arkadaş olmak, yakın olmak istemiyor artık... her şey öyle hızlı ve öyle çok ki... yetişemiyorum... yetişmek de istemiyorum... her şey son sürat aksın, ben öylece yerimde kalayım istiyorum... zaman beni eskitsin istiyorum... zamanla yarışmak, çağa ayak uydurmak istemiyorum...

yo-rul-dum...
yi-ne...
ye-ni...
ye-ni-den...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Eylülde Gel

yeni bir şeyler denemeliyim... bir yeteneğimi keşfetmeli ya da yeni bir işe başlamalıyım... pandemi dönemi yorgunluğu var üzerimde... kendim...